Inleiding

Inleiding in de portretfotografie

Louis-Jacques Daguerre

Louis-Jacques Daguerre, copyright © Bettman/Corbis

De portretfotografie heeft zijn oorsprong gevonden bij Gaspar-FĂ©lix Tournachon. Hij werkte onder het pseudoniem “Nadar”. Hij kan bestempeld worden als een celebrity fotograaf, maar was ook een luchtvaart pionier. In 1864 nam hij foto’s van Brussel vanuit een luchtbalon. De ordediensten hadden dranghekkens geplaatst om het toestromende publiek tegen te houden en sindsdien spreken we van Nadarhekkens.

Het was echter de Fransman en vriend van Nadar, Louis-Jacques Daguerre, die er in lukte om de belichtingstijd van enkele uren terug te brengen naar ongeveer 20 minuten. Door de technische details van zijn uitvinding aan de Franse staat te verkopen, die deze details ging verspreiden, kon de ganse wereld van deze techniek genieten, en die steeds maar verbeterd werd zodat de tijd nodig voor de belichting steeds korter werd.

Al heel snel moet men rekening houden met afspraken om tot een goede portretfoto te komen, en het belangrijkste is het gezicht als zodanig. Er werden regels vastgelegd die men in het oog moest houden bij het maken van een portretfoto. Er werden studies gemaakt over het skelet van het hoofd, over de spieren van het gezicht, en men ontdekte al heel gauw dat het de spieren van het gezicht zijn die de expressie op het gezicht weergeven.

Model: Erika

Copyright © JP Van Doorselaer

Krampachtige uitdrukkingen, beklemmende uitdrukkingen en expansieve uitdrukkingen waren elementen waarmee men in de portretfotografie rekening begon te houden. Zo kwamen ook de huid, de huidskleur, de haren en de baard aan bod. Om portretfotograaf te worden diende je deze wetenschap goed onder de knie te hebben om tot mooie portretten te komen. Niet dat je een dokter moest zijn, maar je kon enorm veel verbergen door een juiste belichting te kiezen om tot een flatterend portret te komen. Le portrait flatteur.

De uitdrukking op het menselijk gelaat nam een nieuwe dimensie aan tijdens de 2de wereldoorlog. Oorlogsfotografen legden de uitdrukkingen op het gelaat van de soldaten vast om te tonen hoe hard de oorlog wel was.

Tijdens de oorlog in Vietnam werd dit nog versterkt, niet alleen bij de militairen maar ook bij de burgers en vooral bij de kinderen. De angst op sommige gezichten behoefde geen bijschrift.

In de jaren ’60 kennen we dan de enorme doorbraak van de kleurenfoto, maar fotograferen blijft een moeilijk vak. De analoge fotografie op 35mm geeft wel verschillende mogelijkheden maar het blijft toch one shot, no tricks. Uit die periode kennen we Douglas Kirkland en Deborah Feingold. Kirkland die de legendarische Brigitte Bardot op de gevoelige plaat bracht, en Feingold die de al even legendarische Bill Gates vastlegde. Toen was fotografie nog een vak.

Canon EOS 300D

Canon EOS 300D

Minolta bracht dan in 1995 de eerste digitale spiegelreflex op de markt, de RD-175. De digitale SLR, (DSLR), kwam er in 2003 met de Canon EOS 300D en later de Nikon D70. Het digitale tijdperk was geboren.

Als afsluiter van deze inleiding wil ik een vraag stellen: Met de komst van het digitale tijdperk, zijn de jonge hedendaagse fotografen nog wel fotografen zoals we die gekend hebben in het analoge tijdperk? Want nu ga je drie maanden cursus volgen en je kent alle knepen van je DSLR, en dan ga je nog eens zes maanden PhotoShop aanleren zodat je van een slechte foto een echt juweeltje kan maken. Maar waar ben je dan mee bezig? Is dit nog fotografie? Neen, sorry, maar dan denk ik dat “Shopper” een betere definitie is dan “fotograaf”.

Vriendelijke groet, JP.

Gratis portretfotografie

“Bekijk mijn pagina op skilto.be”

“Bekijk mijn pagina op fotograaf-vinden.be”





Geef een reactie